تکامل فرم اتصال در چین باستان

اولین کتاب در چین مجموعه ای از قطعات چوبی و بامبو بود که روی آنها کلماتی نوشته شده بود به نام "جیانچی". خیلی سنگینه و خوندنش سخته. بعداً مردم ابریشم را با کلمات بر اساس طول متن می بریدند و آن را به صورت حجم در می آوردند. برخی حتی شفت های چوبی را در دو سر ابریشم ابریشم قرار دادند و سپس کتاب با "صحافی طومار" ظاهر شد.

پس از اختراع کاغذ، متن روی کاغذ نوشته می شد و کتاب با اندازه مشخصی به چپ و راست تا می شد. صفحات جلو و پشت با کاغذ سخت یا کاغذ ضخیم به عنوان جلد و پشت جلد چسبانده می شد. این نوع صحافی در ابتدا برای متون مقدس بودایی استفاده می شد، بنابراین به آن تاشو سوترا می گویند.

در کتاب های تا شده صفحه اول و صفحه آخر از هم جدا شده اند. وقتی اولین و آخرین صفحه کتاب‌های تا شده به هم چسبانده می‌شوند، وقتی آنها را باز می‌کنید و آنها را با طعم می‌خوانید، صفحات میانی مانند گردباد به پرواز در می‌آیند، از این رو به آن Whirlwind می‌گویند (شکل را ببینید).

با دو روش بالا صحافی کتاب، مرور طولانی، شکسته در چین، صفحات پراکنده. در سلسله سونگ، صحافی کتابها با چسباندن یا نخ زدن با نخ ابریشم آغاز شد. همانطور که در شکل نشان داده شده است، کمان و کوله پشتی ظاهر می شوند.

از اواسط سلسله مینگ، شروع به پیدایش کتابهای نخی شد. کتاب‌های نخ‌دار دارای صحافی محکم، از نظر زیبایی شناختی و خواندن آسان هستند.

پس از سلسله چینگ، چاپ با نوع متحرک به تدریج جایگزین چاپ چوبی شد، خروجی و انواع مواد چاپی افزایش یافت و فناوری صحافی نیز به تدریج از عملیات دستی به مکانیزاسیون توسعه یافت. علاوه بر حفظ سنت ملی ما، تولید تعداد کمی نسخه گرانبها و کتابهای عتیقه، با استفاده از صحافی نخی، صحافی اصلی دارای جلد شومیز و جلد گالینگور است. روش های صحافی به دو دسته صحافی دستی، صحافی نیمه اتوماتیک و استفاده از موتور صحافی اتوماتیک تقسیم می شوند. فرآیند رایج صحافی کتاب